بدرود

 

شاخه‌ی شکننده‌یی از خلنگ‌زار برداشتم

پاییز در خیال من

                   مُرده

عطر زمان در میانه‌ی خلنگ‌زار جاری است

فقط یادت باشد

من منتظر زندگی دو نفره‌مان

مانده بودم.